Artikel

Twee geiten, één winkel, zeventig op vrijdag

6 min lezen

Hoe een jonge Maasai-man, Loserian, van verkopen van riemen ging naar het runnen van een Koninkrijksbedrijf in Tanzania

Drie jaar geleden verdiende Loserian Simon Mollel op een slechte dag vijfduizend Tanzaniaanse shilling. Ongeveer 2 dollar. Hij verdiende het door te lopen — streek na streek, stoffige weg na stoffige weg, met schoenen en riemen over zijn schouder geslagen. Hij huurde een plek om te slapen. Voor eten was hij van anderen afhankelijk. Hij verloor gemakkelijk de hoop. Zijn inspanningen waren versnipperd, en het geld was nooit genoeg om hem of zijn gezin te onderhouden. In zijn eigen woorden leefde hij “in gevangenschap.”

Vandaag verdient hij, achter een kleine toonbank in Naalarami, ongeveer 170.000 shilling per dag. Hij verkoopt suiker, brood, rozijnen, frisdrank, mandazi, schriften, pennen, nagelknippers, kokosnoten. Hij bedient 25 tot 30 klanten per dag. En op vrijdagavond komen zeventig van zijn buren samen als kerk.

Collage van drie foto’s: een man in een rood doek bij een winkel in Naalarami en een jongeman tijdens de Facilitators Training in Arusha, Tanzania

De weg vóór de toonbank

Loserian is vierentwintig. Hij is het zesde van negen kinderen in een Maasai-gezin van elf. Het jongste kind is veertien. Loserian werd geboren en groeide op in het dorp Enhutukoiti. Naalarami, waar het gezin nu woont, wordt gevormd door landbouw en veeteelt — als de regens komen, planten de mensen; in het droge seizoen gaan de vrouwen naar de bomen om houtskool te maken.Niet alle kinderen konden naar school worden gestuurd. Voor Loserian sloten financiën de deur. Hij kan nog steeds niet goed lezen of schrijven — en op zijn vierentwintigste, met zijn winkel draaiende, bereidt hij zich nu voor om als volwassene in Naalarami naar school te gaan. Toen, zonder opleiding en zonder vak, was het enige wat hij kon doen lopen — streek na streek, verkopend wat hij kon dragen. Wat hij door dit alles heen vasthield, was echter een stille droom: een groot zakenman en veehouder te worden.

De boerderij waar alles veranderde

In mei 2017 verbouwde hij maïs en bonen met zijn moeder, Eliamani, toen zij hem voor het eerst over Jezus vertelde. “Mijn eerste reactie was liefde,” zegt hij. “Ik wilde Hem met mijn eigen ogen zien.”

Wat hem uiteindelijk ertoe bracht Jezus zijn ja te geven, was iets wat zijn moeder zei: dat Jezus zijn leven kon veranderen — hem uit een “lager leven” kon optillen tot iemand die zijn gezin kon onderhouden, en hem op een dag het eeuwige leven kon geven. Vanaf dat moment begon zijn gezin, in zijn woorden, “als één eenheid” te handelen.

Twee geiten voor een winkel

In september 2024 verkocht Loserian twee geiten. Dat was zijn kapitaal. Hij vond een locatie, keek naar wat de gemeenschap werkelijk nodig had, en opende een kleine winkel. Maar vóór de training waren zijn zakelijke inspanningen versnipperd en onproductief. Hij had schoenen en riemen verkocht in verschillende streken, maar kon niet genoeg verdienen om zichzelf of zijn gezin te onderhouden. Het gebrek aan richting en strategie maakte het moeilijk voor hem om te slagen — de winkel was een begin, nog geen keerpunt.

Mensen zitten aan een witte tafel met papieren en een waterfles in een trainingsruimte, anderen zitten verderop aan tafels Vier mensen werken aan een tafel met formulieren en papieren; een man in een bordeauxrood jasje leunt over de tafel Mannen en vrouwen zitten rond een tafel met papieren en een telefoon in een zaal en overleggen Een jonge man in een groene doek houdt een certificaat omhoog, naast een lachende man in een wit T-shirt met ‘All Nations’

De broer, de training, het kwartje

Het keerpunt kwam het jaar daarop. In juni 2025 nodigde zijn oudere broer Jackson — de oudste van de negen — hem uit voor de Pioneer Business Planting (PBP)-training in Naalarami. Loserian had nog nooit gehoord van een bedrijfsbudget of een gezinsbudget. Maar wat echt het kwartje deed vallen, was één enkel idee over eigenaarschap.

“Vroeger dacht ik dat ík de baas was,” zegt hij. “Maar nu besef ik dat God de Eigenaar is van mijn bedrijf, en dat ik via het bedrijf mijn salaris kan krijgen. Het bedrijfsgeld is niet mijn geld. God is de Eigenaar van alle ondernemingen. Dat is ondernemen in Gods Koninkrijk.”

Vraag hem hoe het leven er vandaag uit zou zien zonder PBP, en hij antwoordt in zeven woorden: “Ik deed niets. Ik was niets.” Terug achter zijn toonbank werd de verandering zichtbaar. Hij houdt een boek bij — in zijn eigen handschrift — waarin hij elk artikel dat hij koopt en elk artikel dat hij verkoopt opschrijft. Het is een discipline die hij oppikte tijdens de Facilitators Training in Arusha, gehouden na de PBP-training, en ze is moeizaam verworven: lezen en schrijven gaan hem nog steeds niet gemakkelijk af.

Maar de toonbank doet meer dan verkopen. Van achter de toonbank deelt Loserian Jezus — en twee mannen in het bijzonder zijn daar tot geloof gekomen: meester Lemasio en George Rasta, die nu een eigen klein bedrijf runt. Drie vrienden van Loserian — Loonjuchula Laizer, Joji Rasta en Mesiaki Mamasita — zijn een bedrijf begonnen nadat ze hem hadden zien werken. Zijn advies aan hen allen is één enkele zin: veracht het kleine begin niet.

Een vrouw in een witte blouse en roze rok staat voor een groep mensen in kleurige kleding in een gebouw zonder afwerking

Zeventig op vrijdag, en nog wegen te gaan

De kerk in Naalarami komt elke vrijdag samen. Er zijn zeventig leden — ongeveer 97% procent Maasai, met anderen uit de Lengiloriti-gemeenschap. Een van die zeventig liep ooit Loserians winkel binnen, hoorde het evangelie over de toonbank en bleef voor de Bijbelstudie.

Drie maanden geleden plantte het bredere team van Business for Movements een kerk onder de Hadzabe — een gemeenschap die in de wildernis leeft en overleeft van wat het land en anderen bieden.

Loserians eigen vijfjarendroom heeft twee vormen. Geestelijk: een jeugdgroep die wordt uitgezonden om te evangeliseren en discipelen te maken. Zakelijk: een veebedrijf dat na verloop van tijd uitgroeit tot een supermarkt. “De jongen die niet naar school ging, doet nu zaken,” zegt hij. “Jezus kan iemand leiden in zijn bedrijf.”

Wat Loserians verhaal de rest van ons leert

  • Twee geiten kunnen genoeg zijn. Je hebt geen perfect plan nodig om te beginnen. Je hebt de middelen nodig die je hebt, benoemd en overgegeven. Loserians hele winkel begon met wat hij uit zijn eigen kudde kon verkopen.
  • Het bedrijf is de baas; jij bent de rentmeester. Deze ene herkadering veranderde hoe Loserian met geld omgaat. Je bedrijf is een instrument in Gods hand, en je trekt er je loon uit.
  • Plant discipelen achter je toonbank. Loserian scheidt geen “werkuren” van “bedieningsuren”. Dezelfde toonbank die suiker verkoopt, deelt het evangelie. Waar is jouw toonbank, en wie staat er aan de andere kant?
  • Soms is je broer of zus de meest strategische zet. Jackson rekruteerde geen vreemde. Hij bracht zijn eigen broer. Bediening binnen het gezin is geen mindere bediening.
  • Je hoeft niet gepolijst te zijn om het koninkrijk te planten. Loserian kan nog steeds niet gemakkelijk lezen of schrijven. Hij heeft school niet afgemaakt. Hij bereidt zich voor om terug te gaan — maar daar wachtte hij niet op voordat hij een bedrijf begon, mensen tot Jezus leidde of drie leeftijdsgenoten coachte naar hun eigen winkel. De kwalificaties waarvan je denkt dat je ze nodig hebt, zijn misschien niet de kwalificaties die het koninkrijk vereist.

Waarom dit verhaal er nu toe doet

Onze visie is om voor het eind van 2028 duizend kerken en duizend bedrijven te starten. Loserian is één gezicht daarvan — een van de duizend aan beide kanten — omdat zijn verhaal kerk en bedrijf is, gevlochten tot één koord. Hij begon een winkel, en een winkel bracht discipelen voort; discipelen kwamen samen, en een kerk groeide; de kerk zendt nu mensen uit om meer winkels te beginnen en meer discipelen te vinden.
Dat is de hartslag van onze 1000/1000 visie: geen bedrijven die door bediening overeind worden gehouden, geen bediening die door bedrijven wordt gefinancierd, maar beide die in dezelfde richting trekken omdat beide aan dezelfde Heer toebehoren.

Als Loserian, die zich geen school kon veroorloven, dit in Naalarami kan doen — wat zou God dan door jou kunnen doen, daar waar jij bent?

Jouw volgende stap

Stel jezelf dan de moeilijkere vraag: welke twee geiten zitten er op dit moment in jouw leven, wachtend om te worden omgezet in een winkel, een kerk of een ja?

De jonge man die nooit in een klaslokaal zat, staat nu achter een toonbank — en zeventig van zijn buren komen elke vrijdag samen om te aanbidden. Stel je voor wat er mogelijk is als duizend van ons hetzelfde soort ja zouden zeggen.

Het project achter dit verhaal

Bijbehorend project

Wees deel van het volgende verhaal

Help het volgende verhaal te schrijven

Je gift traint een leider, start een bedrijf en helpt een kerk te planten onder de minst bereikten.

Geef maandelijks Geef eenmalig

Gratis online cursus:Pioneer Business Planting Online38 animatievideo’s, in je eigen tempo, met certificaat.


Dit formulier komt uit onze formulierapp van Pioneer Business Planting. Privacybeleid

Ontvang verhalen over hoe God levens verandert in je inbox


Dit formulier komt uit onze formulierapp van Pioneer Business Planting. Privacybeleid